บทที่ 42

"วันหลังอย่าสาบานส่งเดชเลยค่ะ เกิดสวรรค์ลงทัณฑ์ขึ้นมาจริง ๆ มันจะไม่เป็นผลดีกับตัวคุณนะ" ฉันรู้สึกหัวสมองมึนตื้อ ควบคุมคำพูดตัวเองไม่ค่อยได้

ถ้อยคำนี้คงห่างไกลจากสิ่งที่ภูมิคาดคิดและอยากได้ยิน แววตาเขาฉายความรำคาญวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะพยายามเค้นรอยยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น "ผมจริงใจกับคุณนะราณี ฟ้าดินมีแต่จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ